"Η καθημερινότητα στη Φλαμανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα", στη Βορέειο Βιβλιοθήκη

Το Δ.Σ. του Περιβαλλοντικού-Εξωραϊστικού-Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου-ΚΑΤ Αμαρουσίου και η Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Αμαρουσίου, σας προσκαλούν στην ομιλία της κυρίας Άννας Παπαστεργίου (φιλόλογος-ιστορικός τέχνης), με τίτλο :

''Η καθημερινότητα στη Φλαμανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα''

στη Βορέειο Βιβλιοθήκη (οδ. Στεφάνου Δραγούμη 9)

την Τετάρτη 27 Νοεμβρίου και ώρα 18:30

Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για τη συμμετοχή σας στο τηλέφωνο 6972316980.

Οι Αθμονείς στο πλευρό του Θησέα εναντίον των Παλλαντιδών

Το 1896, ανατολικά του Αμαρουσίου, στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Σωρός, ανασκάφηκαν δύο τύμβοι από τον σπουδαίο αρχαιολόγο Βαλέριο Στάη (1857-1923). Στο ενεργητικό του αρχαιολόγου περιλαμβάνονται πάμπολλες ανασκαφές, όπως στον τύμβο του Μαραθώνα, στην Επίδαυρο, στο Ραμνούντα, στη Θεσσαλία, την Αργολίδα και αλλού. Ο Στάης είναι το πρόσωπο που αντιλήφθηκε την τεράστια αξία ενός ευρήματος, στο οποίο δεν δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή κατά την πρώτη ιστορικά ενάλιο αρχαιολογική ανασκαφή στα Αντικύθηρα. Πρόκειται για τον περίφημο Μηχανισμό των Αντικυθήρων, την αρχαιότερη υπολογιστική μηχανή που χρονολογείται στα μέσα ως τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ.

Στο Μαρούσι λοιπόν, ο Στάης ανάσκαψε έναν μεγάλο και ένα μικρό τύμβο, δύο "σωρούς". Οι τύμβοι, που τοποθετούνται χρονικά γύρω στα μέσα του 14ου αι. π.Χ., δυστυχώς στις ημέρες μας δεν έχουν διασωθεί. Η τοπική παράδοση συνδέει την ύπαρξη των δύο τύμβων με τον ενταφιασμό των πεσόντων από το αρχαίο Άθμονον (όπως ονομαζότανε το Μαρούσι) που συνέδραμαν τον μυθικό βασιλιά της Αθήνας Θησέα στην προσπάθειά του να διατηρήσει το θρόνο του από τους σφετεριστές.

Το Άθμονον αποτελούσε έναν από τους δώδεκα αρχαίους αυτόνομους δήμους της Αττικής και ανήκε στην Κεκροπίδα φυλή, όπως όρισε ο μυθικός ιδρυτής της πρώτης πόλης των Αθηνών, Κέκροπας. Διάδοχος του Κέκροπα ήταν ο Πανδίων ο οποίος όμως αναγκάστηκε να καταφύγει στα Μέγαρα, λόγω στάσης εναντίον του από τους γιους του Μητίονα. Στα Μέγαρα, ο Πανδίων παντρεύτηκε την Πυλία, κόρη του βασιλιά Πύλα, απέκτησε τέσσερις γιους και ανέβηκε και στο θρόνο της πόλης, όπου και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Τα τέσσερα αδέλφια, ο Αιγέας, ο Πάλλας, ο Νίσος και ο Λύκος, μετά το θάνατο του πατέρα τους, εκστράτευσαν με επιτυχία κατά της Αθήνας, επανέκτησαν την εξουσία και διαμοιράστηκαν τα εδάφη της Αττικής.

Ο Αιγέας, ως πρωτότοκος, πήρε το μεγαλύτερο κομμάτι της Αττικής και ανέβηκε στο θρόνο της Αθήνας. Ο Αιγέας όσο δεν αποκτούσε άρρενα διάδοχο έδινε όλο και μεγαλύτερο δικαίωμα διαδοχής στο θρόνο στην οικογένεια του Πάλλαντα που είχε αποκτήσει πενήντα γιούς και κατείχε την μεγαλύτερη έκταση της νότιας Αττικής (συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής Παλλήνης).

Το γεγονός που δεν γνώριζαν οι Παλλαντίδες, ήταν πως ο Αιγέας, μετά από μια νύχτα πάθους με την βασιλοπούλα Αίθρα στο παλάτι του Πιτθέα της Τροιζήνας, απέκτησε τον Θησέα, τον κατεξοχήν ήρωα της Αττικής, συμμετρικό του δωρικού ήρωα Ηρακλή. Τα σύντομα σημειώματα του Απολλόδωρου και του Διόδωρου, αλλά κυρίως ο Βίος του Θησέα που συνέγραψε ο Πλούταρχος, μας δίνουν την εικόνα του μυθικού ήρωα. Ο Θησέας, με εντολή του Αιγέα, μέχρι να ενηλικιωθεί έμενε κρυπτόμενος στην Τροιζήνα κοντά στη μητέρα του, λόγω του θανάσιμου κινδύνου από τους Παλλαντίδες. Κατά την αναγνώριση από τον πατέρα του στην Αθήνα, έπειτα από την περιπετειώδη πορεία δια μέσω του Ισθμού και τα θαυμαστά κατορθώματα του Θησέα εναντίον ληστών και τεράτων, οι Παλλαντίδες αντιδράσανε. Η αμφισβήτηση όμως της νομιμότητας του Θησέα από μεριάς τους, ήταν μάταιη. Πίστευαν πάντως πως ο Θησέας δεν θα επέστρεφε ποτέ από την Κρήτη. Όμως ο Θησέας επέστρεψε ζωντανός και θριαμβευτής.

Η μόνη οδός που έμενε για τους γιούς του Πάλλαντα, ήταν αυτή της βίαιης κατάληψης του θρόνου της Αθήνας. Το σχέδιο δράσης του πραξικοπήματος προέβλεπε την ύπαρξη δύο ομάδων κρούσης. Η μία με επικεφαλής τον Πάλλαντα θα βάδιζε κατά της Αθήνας από τη μεριά του Σφηττού (σημερινού Υμηττού) και η άλλη θα έστηνε ενέδρα στο Γαργηττό (σημερινού Γέρακα του δήμου Παλλήνης). Έτσι, με τον τρόπο αυτό θα περικύκλωναν και θα εξολόθρευαν τον Θησέα και τους συμπολεμιστές του. Το σχέδιο όμως τον σφετεριστών αποκάλυψε στον Θησέα ο Λέως, ένας κήρυκας από τον αρχαίο δήμο του Αγνούντα, όμορο του αρχαίου δήμου Παλλήνης.

Ο Θησέας ζήτησε τη βοήθεια των κατοίκων της Αττικής για να υποτάξει τους επικίνδυνους αντιπάλους του. Η αίγλη του ήρωα από τα πάμπολλα θρυλικά κατορθώματά του ώθησε και τους κατοίκους από το Άθμονον να τον ενισχύσουν σημαντικά. Σε πλεονεκτική θέση ο Θησέας, γνωρίζοντας τα σχέδια των αντιπάλων του, εξόντωσε τον Πάλλαντα και όλους τους γιούς του, σύμφωνα με μια πτυχή του μύθου. Ο Πλούταρχος, από την άλλη, μας παραθέτει πως ο Θησέας επιτέθηκε και συνέτριψε μόνο τους Παλλαντίδες που ενέδρευαν στο Γαργηττού ενώ οι υπόλοιποι, από τη μεριά του Σφηττού, σκόρπισαν πανικόβλητοι.

Η σφοδρή μάχη άφησε πολλά θύματα και από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές, όπως μας φανερώνει η παράδοση κατά την οποία στους τύμβους του Αμαρουσίου ενταφιάσθηκαν οι πεσόντες Αθμονείς που πολέμησαν πλάι στον Θησέα. Ο μύθος μαρτυρά την βαθιά αίσθηση πολιτικής ορθότητας και δικαιοσύνης των κατοίκων της Αττικής, συνδέει την ιωνική καταγωγή τους με το πρόσωπο του Θησέα και φανερώνει τους ισχυρούς δεσμούς των δήμων σε όλη την έκταση της Αττικής.

Στον απόηχο του μύθου, οι Αθμονείς, αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την πόλη της Αθήνας, αισθάνονται και οι ίδιοι πως η υπόθεση αφορά άμεσα τις ζωές τους, τους αγγίζει και τους προσδιορίζει. Σε στιγμές που η ανάγκη υπερβαίνει την ίδια τη ζωή, έχουν το θάρρος και τη γενναιότητα. Γνωρίζουν που βρίσκεται το δίκαιο και πως πρέπει να το πράξουν.

Πηγές:

Αμαλία Μεγαπάνου, Πρόσωπα και άλλα κύρια ονόματα, Εκδόσεις Έναστρον, Αθήνα 2006

https://el.wikisource.org/wiki/%CE%92%CE%AF%CE%BF%CE%B9_%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BB%CE%BF%CE%B9/%CE%98%CE%B7%CF%83%CE%B5%CF%8D%CF%82

http://thyrsos.gr/zine/marousi-toarxaioathmonon.pdf

http://entheto.gr/apo-poy-pire-to-onoma-toy-to-maroysi/4282/

https://amarysia.gr/arthra-sxolia-main/30877-%CE%B7%CF%81%CF%89%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CF%84%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CE%B9/2

https://amarysia.gr/arthra-sxolia-main/2010-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%AD%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B5%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%8C%CE%BB%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%BF

Η θέση του ΔΣ για το ζήτημα του καζίνο

Θύμα κλοπής στο εξωτερικό; Τι μπορείτε να κάνετε.

Τριανεμία, τεύχος δεύτερο

Το δεύτερο τεύχος του περιοδικού ''Τριανεμία'' κυκλοφόρησε και διατίθεται στα μέλη του συλλόγου μας.

Συντακτική ομάδα: Άννα Παπαστεργίου, Παναγιώτης Παντελούκας, Αριστοτέλης Τσιουμπλέκος, Βασίλειος Μπακάλης.

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Μαρία Βενέτη

Πληροφορίες στο τηλέφωνο 6972316980 

e-mail: syllogoskat@gmail.com

Ευχαριστούμε για τη στήριξή σας

Εκ του Δ.Σ. του Συλλόγου

Πλαστική ρύπανση. Υπόθεση όλων μας.

Τα πλαστικά έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, λίγο περισσότερο από έναν αιώνα από την πρώτη τους εμφάνιση. Το 1907 εφευρέθηκε το πρώτο πλαστικό μαζικής παραγωγής. Η καινοτομία του Βέλγου επιστήμονα Λέο Μπέκλαντ ήρθε να αντικαταστήσει υλικά όπως ο χάλυβας, το ξύλο, το χαρτί, το βαμβάκι, ως υλικό διαφόρων κατασκευών, συσκευασιών και ενδυμάτων. Το εύκολα επεξεργάσιμο υλικό με ποικίλα χαρακτηριστικά αντοχής, σκληρότητας, ευκαμψίας, διαφάνειας, που μπορεί ο κατασκευαστής να του προσδώσει κατά το δοκούν, κυριάρχησε ταχύτατα στη βιομηχανική παραγωγή προϊόντων. Η παραγωγή πλαστικών έφτασε το 1950 να βρίσκεται στους 1,5 εκατομμύρια τόνους, το 1989 στους 100 εκατομμύρια τόνους και μόλις πριν δύο χρόνια στους 350 εκατομμύρια τόνους!

Πολύ γρήγορα όμως η παρουσία των πλαστικών επιβάρυνε το φυσικό περιβάλλον, ως ένας μείζων μολυσματικός παράγοντας. Οι οργανισμοί που αποσυνθέτουν την ύλη δεν διαθέτουν τα φυσικά εργαλεία για να διαλύσουν τις πλαστικές ύλες . Τούτο συμβαίνει διότι το πλαστικό έχει ως πρώτη ύλη το πετρέλαιο και κατά τη διαδικασία παραγωγής του, μεμονωμένα χημικά στοιχεία του δημιουργούν τους ισχυρότερους δεσμούς άνθρακα που μπορεί κανείς να συναντήσει στο περιβάλλον.

Από την άλλη, η πλειοψηφία των πλαστικών αντικειμένων δημιουργήθηκε για να είναι μίας χρήσης και έπειτα να πετάγεται, καταλαμβάνοντας πλέον την πρώτη θέση μεταξύ των απορριμμάτων και δημιουργώντας ένα από τα μεγαλύτερα διαχειριστικά προβλήματα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Πάνω από 6 δισεκατομμύρια τόνοι πλαστικών αποβλήτων επιβαρύνουν τη φύση από το 1950 μέχρι και σήμερα. Μόλις το 9% της ποσότητας αυτή έχει ανακυκλωθεί και το 12% έχει καεί, με τον υπόλοιπο δυσθεώρητο όγκο αυτών να βρίσκεται σε χώρους υγειονομικής ταφής. Επιπλέον, τεράστια είναι η διαφυγή αυτών των πλαστικών αποβλήτων προς τις θάλασσες. Μέχρι το 2030 και με δεδομένο πως η παραγωγή πλαστικών εξακολουθεί να αυξάνεται ετησίως με ρυθμό 4%, τα πλαστικά απορρίμματα στο θαλάσσιο περιβάλλον αναμένεται να φτάσουν τους 300 εκατομμύρια τόνους που θα συσσωρεύονται και θα μετακινούνται διαρκώς μέσω των ωκεάνιων ρευμάτων. Οι ποσότητες αυτές είναι σχεδόν αδύνατον να ανακτηθούν και είναι υπεύθυνες για τον θάνατο χιλιάδων θαλάσσιων πλασμάτων κάθε χρόνο. Ο πιο θανάσιμος κίνδυνος για πολλά θαλάσσια ζώα είναι οι πλαστικές σακούλες. Η ομοιότητά τους μέσα στο νερό με μέδουσες, προσελκύει θηρευτές (μεγάλα ψάρια, θαλάσσιες χελώνες κ.ά.) που τις τρώνε, με αποτέλεσμα να βρίσκουν τον θάνατο από πνιγμό, δηλητηρίαση ή εντερική απόφραξη. Εκτιμάται πως σχεδόν το 50% των απορριμμάτων στις ελληνικές θάλασσες είναι πλαστικές σακούλες.

Η πλαστική σακούλα, όπως και άλλα βέβαια πλαστικά, διασπάται μέσα στο νερό σε χιλιάδες μικροσκοπικά κομμάτια που μπορούν να εισέλθουν στους ζωντανούς οργανισμούς, χωρίς να γίνουν αντιληπτά. Ίσως το 25% των ψαριών της ανοικτής θάλασσας να φέρει μέσα του ποσότητες μικροπλαστικών. Τα μικροπλαστικά, όρος που καθιερώθηκε από τον καθηγητή θαλάσσιας βιολογίας του Πανεπιστημίου του Πλίμουθ Ρίτσαρντ Τόμσον, εκτός από τις θάλασσες, κατακλύζουν και το σύνολο του υδροφόρου ορίζοντα. Αυτό που δεν πρέπει να μας διαφεύγει είναι πως η ρύπανση των εδαφών από πλαστικά είναι σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερη από εκείνη στις θάλασσες. Το ενδιαφέρον στοιχείο, επίσης, είναι πως οι μεγαλύτερες πηγές μικροπλαστικών αποτελούν τα ελαστικά συνθετικού καουτσούκ και οι πλαστικές ίνες των πολυεστερικών και νάιλον ρούχων που απελευθερώνονται κατά την πλύση τους. Έτσι, άνθρωποι και ζώα, με το νερό και την τροφή τους, χωρίς να το γνωρίζουν, λαμβάνουν ποσότητες μικροπλαστικών, με άγνωστες ακόμη τις επιπτώσεις για την υγεία τους στο μέλλον.

Όσο η πλαστική ρύπανση σε ξηρά και θάλασσα εξακολουθεί, τόσο πιο δυσοίωνα θα είναι τα μηνύματα. Τα παραγόμενα πλαστικά απορρίμματα εκτιμάται πως θα αυξάνονται με ρυθμό μεγαλύτερο από την ανθρώπινη δυνατότητα τεχνικής διαχείρισής τους. Σχεδόν το 40% των απορριμμάτων παγκοσμίως είναι ανεξέλεγκτο λόγω του χαμηλού ρυθμού συλλογής, διαχωρισμού και ανακύκλωσής του. Τα υπάρχοντα συστήματα ανακύκλωσης αντιμετωπίζουν ακόμη δυσκολίες ως προς τον διαχωρισμό και συλλογή καλής ποιότητας πλαστικών, καθαρών και χωρίς προσμίξεις, γεγονός που αυξάνει έτσι το κόστος λειτουργίας τους. Η Ελλάδα μάλιστα βρίσκεται σε μια από τις τελευταίες θέσεις σε ποσοστά ανακύκλωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς εξακολουθεί να θάβει το μεγαλύτερο μέρος των πλαστικών απορριμμάτων της. Το πρόβλημα όμως είναι παγκόσμιο και οι προτεινόμενες λύσεις, για να είναι αποτελεσματικές, οφείλουν να έχουν μια συνολική, οικουμενική, προσέγγιση.

Προς την κατεύθυνση της συνολικής αντιμετώπισης του ζητήματος κινείται η συμφωνία που επιτεύχθηκε στα μέσα Μαρτίου του 2019, μετά από μακρές συνεννοήσεις μεταξύ των 170 χωρών της Συνελεύσεως του ΟΗΕ, στο Ναϊρόμπι της Κένυας. Στόχος της συμφωνίας είναι η παγκόσμια μείωση παραγωγής/κατανάλωσης πλαστικών μιας χρήσης μέχρι το 2030. Ήδη, πάνω από 35 χώρες του κόσμου (μεταξύ των οποίων η Γαλλία και η Ιταλία), έχουν απαγορεύσει τη χρήση πλαστικής σακούλας μεταφοράς.

Η επάρκεια τέτοιων μέτρων θα κριθεί εκ των αποτελεσμάτων, που είναι ανάγκη όμως, άμεσα, να αρχίσουν να γίνονται ορατά. Στο μέτρο και το βαθμό που αναλογεί, την ευθύνη για τη μείωση της πλαστικής ρύπανσης οφείλουν να πάρουν οι κυβερνήσεις των κρατών, οι βιομηχανίες και οι επιχειρήσεις, οι εμπλεκόμενοι στις δομές διαχείρισης των απορριμμάτων αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες του κόσμου, που με τις καταναλωτικές συνήθειές τους μπορούν να καθορίσουν την πορεία των πραγμάτων. Στόχος αποτελεί η μείωση στη χρήση πρωτογενών πλαστικών, η διαμόρφωση μιας κουλτούρας επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης των πλαστικών που ολοκληρώνουν τον χρηστικό κύκλο τους και κυρίως, η μηδενική διαρροή πλαστικών στη φύση.

Το πόσο έγκαιρα έχουμε δράσει θα φανεί σύντομα. Το πόσο αποτελεσματικά, θα κριθεί από το βαθμό κατανόησης και ενσυνείδητης δράσης από το σύνολο της ανθρωπότητας.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ" Ανελκυστήρες: Συντήρηση και Ασφάλεια

Η εγκατάσταση, λειτουργία, συντήρηση και ασφάλεια των ανελκυστήρων διέπεται από την Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) αριθμ. οικ. Φ.Α/9.2/OIK. 28425/2008 (ΦΕΚ 2604Β’), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.

Σύμφωνα με την ανωτέρω ΚΥΑ, για όλους τους εγκατεστημένους ανελκυστήρες, η καταχώρηση (νόμιμη λειτουργία) αλλά και η συντήρηση είναι υποχρεωτική. Η καταχώρηση γίνεται στην αρμόδια Υπηρεσία του Δήμου, στον οποίο βρίσκεται ο ανελκυστήρας.

Ο ιδιοκτήτης ή ο διαχειριστής του κτιρίου είναι υπεύθυνος, πέρα από την ανάθεση της συντήρησης σε υπεύθυνο αδειούχο συντηρητή και για τα εξής:

• Να μεριμνά για την περιοδική επιθεώρηση του ανελκυστήρα, την αρχική πιστοποίησή του από αναγνωρισμένο φορέα ελέγχου, όπου απαιτείται και τον περιοδικό επανέλεγχο του.
• Να αναγγέλλει στον υπεύθυνο συντηρητή κάθε παρουσιαζόμενη ανωμαλία λειτουργίας.
• Να τηρεί αντίγραφο, να παρακολουθεί το φάκελο του ανελκυστήρα και να διατηρεί το βιβλιάριο συντήρησης, του οποίου είναι ο νόμιμος κάτοχος, θεωρημένο από την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου, στον οποίο βρίσκεται ο ανελκυστήρας.

Οι εργασίες συντήρησης σ’ έναν ανελκυστήρα γίνονται αποκλειστικά και μόνο από συνεργείο συντήρησης, το οποίο έχει την απαιτούμενη άδεια από την Διεύθυνση Ανάπτυξης της οικείας Περιφέρειας, έχει καταχωρηθεί στο μητρώο συντήρησης που τηρεί η Διεύθυνση αυτή και διαθέτει τα κατάλληλα όργανα, μέσα και προσωπικό.

Η συντήρηση περιλαμβάνει τον κατά τακτά χρονικά διαστήματα έλεγχο των ηλεκτρικών και μηχανικών διατάξεων ασφάλειας, καθώς και των υπόλοιπων εξαρτημάτων του ανελκυστήρα, για εξακρίβωση και εκτίμηση ανασφαλούς λειτουργίας. Κάθε ανελκυστήρας πρέπει να συντηρείται περιοδικά με την εξής συχνότητα:

• Για ανελκυστήρες εγκατεστημένους σε μονοκατοικίες ανεξαρτήτως στάσεων και ορόφων, κάθε δύο μήνες.
• Για ανελκυστήρες εγκατεστημένους σε πολυκατοικίες και σε ξενοδοχεία μέχρι 200 κλίνες ανεξαρτήτως στάσεων και ορόφων, κάθε σαράντα πέντε (45) ημέρες.

Ο υπεύθυνος συντηρητής παρίσταται και ενημερώνει το βιβλιάριο συντήρησης σε όλες τις περιπτώσεις αποκατάστασης σοβαρών βλαβών, αντικατάστασης και αλλαγής εξαρτημάτων και στοιχείων του ανελκυστήρα.

Αριστοτέλης Τσιουμπλέκος

Διπλ. Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

& Μηχ/κός Τεχνολογίας Υπολογιστών