Η Σ.Ε. Αγώνα κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι, ενημερώνει.

 

Δελτίο Τύπου της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα

κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι

17.01.2023

Η Κυβέρνηση και τα επιχειρηματικά συμφέροντα υλοποιούν με γοργά βήματα το σχεδιασμό τους για τη μετεγκατάσταση του καζίνο Πάρνηθας στο κτήμα Δηλαβέρη στο Μαρούσι. Η Διοικητική Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας επεξεργάστηκε το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που προώθησε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας μετά και τη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων που ενέκρινε το Πολεοδομικό-Ρυμοτομικό Σχέδιο για τη μετεγκατάσταση του καζίνο στο Μαρούσι, καθορίζοντας τους όρους δόμησης και τις επιτρεπόμενες χρήσεις. Είναι φανερό πλέον ότι πολύ σύντομα, πιθανότατα μέσα στο Φεβρουάριο, θα υπογραφεί το Π.Δ. που θα ανάψει το πράσινο φως για την έκδοση της οικοδομικής άδειας ανέγερσης του καζίνο.

Με τη μετεγκατάσταση του καζίνο από την Πάρνηθα στο Μαρούσι, η κορωνίδα του τζόγου εισβάλλει κυριολεκτικά στις γειτονιές, στα σπίτια και στα σχολεία μας που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Το καζίνο γίνεται εξαιρετικά προσβάσιμο με την καίρια θέση του εντός του αστικού ιστού και με εύκολη συγκοινωνιακή σύνδεση. Με τους κινδύνους εθισμού στα τυχερά παίγνια και παραβατικών συμπεριφορών, ιδιαίτερα μεταξύ ευάλωτων συμπολιτών μας, οι κοινωνικές επιπτώσεις θα είναι σοβαρές.

Το καζίνο δίπλα στην πολεοδομική ενότητα της Αγ. Φιλοθέης Αμαρουσίου θα καταστήσει «αδιάβατες» τις ήδη υπερκορεσμένες Λεωφόρους Κηφισίας και Σπύρου Λούη και θα επιβαρύνει κυκλοφοριακά, οικιστικά και πολεοδομικά ολόκληρο τον Βόρειο Τομέα.  Μέσα στη δίνη των προβλημάτων που έχουν φέρει οι απανωτές οικονομικές και επιδημιολογικές κρίσεις, μια νέα πληγή θα ανοίξει για τις τοπικές εμπορικές αγορές που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό ενός νέου μεγάλου εμπορικού κέντρου που θα λειτουργεί παράλληλα με το καζίνο. Όροι οικονομικής ανάπτυξης και επενδύσεων που στηρίζονται ως επί το πλείστον σε αρπακτικές βλέψεις και απώλεια περιουσίας πολιτών, δεν πρέπει να διευκολύνονται και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί.

Η Επιτροπή Αγώνα κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι καλεί τους Πολιτιστικούς, Εξωραϊστικούς και Συλλόγους Προστασίας του Περιβάλλοντος, Εργατικά και Επαγγελματικά Σωματεία, Συλλόγους Εκπαιδευτικών, Ενώσεις και Συλλόγους Γονέων, μεμονωμένα άτομα και φορείς όλων των δήμων του Βορείου Τομέα Αττικής να στηρίξουν τη δράση της. Να εκδοθούν εκ νέου ψηφίσματα εναντίον της μετεγκατάστασης του καζίνο από την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (Κ.Ε.Δ.Ε.), την ΑΔΕΔΥ, την Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής (Π.Ε.Δ.Α.) που περιλαμβάνει τους 66 Δήμους της Αττικής, από το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, από δημοτικές και περιφερειακές παρατάξεις και δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους καθώς και από τα Δημοτικά Συμβούλια των Δήμων Χαλανδρίου, Κηφισιάς, Πεύκης-Λυκόβρυσης, Ηρακλείου, Μεταμόρφωσης, Πεντέλης, Βριλησσίων, Ν. Ιωνίας, Ψυχικού-Φιλοθέης, Αγ. Παρασκευής και ιδιαίτερα από τον Δήμο Αμαρουσίου, σε έκταση του οποίου δρομολογείται η εγκατάσταση του καζίνο, με τη ρητή δέσμευση να προχωρήσουν σε αιτήσεις ακύρωσης στο Σ.τ.Ε. στον επιτρεπτό  προβλεπόμενο χρόνο μετά την υπογραφή του Προεδρικού Διατάγματος.

Η Επιτροπή Αγώνα ζητά την έμπρακτη στήριξη όλων ώστε να μην καταστεί άνιση η μάχη που έχουμε να δώσουμε. Με όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις να προχωρήσουμε σε Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι, το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2023 και ώρα 11:00 π.μ. στην πλατεία Ευτέρπης στον ηλεκτρικό σταθμό Αμαρουσίου.

Ενώνουμε τις φωνές και τις δυνάμεις μας! Μας αφορά όλους!

Τα καζίνο δεν έχουν καμία απολύτως θέση δίπλα στα σπίτια και στα σχολεία μας!

 

Εκ της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα

κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι

Οίκος Τυφλών: ένας συνεχιζόμενος μαρασμός

 

Στον Αγίου Νικολάου Αμαρουσίου, μέχρι και τον Σεπτέμβρη του 2013, λειτουργούσε ο Οίκος Τυφλών αποτελώντας ταυτόχρονα ένα τοπόσημο της περιοχής. Ύστερα από τόσα χρόνια από την αναστολή λειτουργίας του ιδρύματος και μετά από ατέρμονες εκκλήσεις και προτάσεις που καταλήγουν ουσιαστικά σε αδιέξοδο, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική.

Το άδειο ακίνητο έχει ουκ ολίγες φορές παραβιαστεί, ως πρόσφορο έδαφος πλιάτσικου. Συχνά καλείται η αστυνομία από κατοίκους της γειτονιάς να επέμβει, καθώς άγνωστοι μπαίνουν στο εσωτερικό του Οίκου Τυφλών και κατά την αποχώρησή τους αφαιρούν ό,τι κρίνουν χρήσιμο για τους ίδιους. Η πρόσβαση στο εσωτερικό του παλιού ιδρύματος είναι πλέον ανεμπόδιστη στον οποιοδήποτε, καθώς η περίφραξη σε μεγάλο βαθμό είναι κατεστραμμένη και πόρτες και παράθυρα παραβιάζονται εύκολα.

 

Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Πέμπτης 10-3-2022 με Ημέρα Δημότη, ζητήθηκε ενημέρωση σχετικά με την πορεία των ενεργειών του Δήμου προς την κατεύθυνση υλοποίησης της απόφασης Δημοτικού Συμβουλίου που έχει ληφθεί από τις 4-11-2020. Σύμφωνα και με τα όσα είχαν δοθεί στη δημοσιότητα την περίοδο εκείνη, πρώτη ενέργεια του δήμου θα αποτελούσε η ανάρτηση απαλλοτρίωσης του ακινήτου ΟΤ23, και στη συνέχεια η καταβολή ποσού για την απαλλοτρίωση αυτή, ώστε ο Οίκος Τυφλών να αποτελέσει στο μέλλον πολυχώρο δημιουργικής απασχόλησης παιδιών με στέρηση όρασης, αυτισμό και νοητική στέρηση.

Εν αναμονή κάποιας απάντησης, το θολό τοπίο ακινησίας για το ζήτημα παραμένει. Πέρα όμως από τις απαντήσεις, επιτακτική είναι η ανάγκη άμεσων ενεργειών. Οι κάτοικοι των γύρω σπιτιών με αγωνία παρακολουθούν ποια νέα έκπληξη τους επιφυλάσσει το μέλλον και ποιο νέο επεισόδιο θα διαδραματιστεί εντός του έρημου ακινήτου. Ο Οίκος Τυφλών από ζωντανό σημείο αναφοράς του Αγίου Νικολάου Αμαρουσίου, παρατημένο σε ένα συνεχιζόμενο μαρασμό, αποτελεί μείζονα παράγοντας συνολικής υποβάθμισης της περιοχής.

Η παρέμβαση στις εργασίες του Δημοτικού Συμβουλίου της Πέμπτης 10-3-2022, αποτέλεσε ένα ακόμα σήμα κινδύνου που πρέπει όλοι, δημοτική αρχή και δημοτικοί σύμβουλοι όλων των παρατάξεων, να λάβουν σοβαρά υπόψη τους και να γίνουν έμπρακτες κινήσεις για την επούλωση της ανοιχτής αυτής πληγής της περιοχής του Αγίου Νικολάου.

Εκ του ΔΣ του Συλλόγου 

Δημόσιος χώρος. Μια ιστορία… μουτζουρωμένη

 

Η πεζογέφυρα στον σταθμό του ΚΑΤ

Η κυριαρχία των graffiti στις «κενές» επιφάνειες του δημόσιου χώρου, είναι πλέον δεδομένη και δεν αποτελεί καμία έκπληξη. Άλλοτε έχουμε να κάνουμε με δημιουργίες πραγματικά υψηλής καλλιτεχνικής έκφρασης και άλλοτε με συγκεχυμένες εκφάνσεις ενός απροσδιόριστου ψυχισμού του εκάστοτε δημιουργού. Στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν ξοδεύουμε δεύτερη ματιά σε κάποιο από τα πολλά graffiti και tags της πόλης. Το βλέμμα μας έχει συνηθίσει να είναι κατεβασμένο ώστε να μην συναπαντά στον δημόσιο χώρο εικαστικές εκφράσεις που μοιάζουν περισσότερο με ακαθόριστη διαμαρτυρία, θόρυβο, επίθεση στην καλαισθησία. 

Η έννοια της καλαισθησίας αναμφίβολα είναι ένα ζήτημα υποκειμενικό. Όμως υπάρχουν και κάποια πεπερασμένα όρια. Έτσι, συλλογικά, οι κάτοικοι μιας γειτονιάς έχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν από τη δημοτική αρχή και τις δημοτικές υπηρεσίες να παρέμβουν, όταν η ακαλαισθησία γίνεται πλέον υποκειμενική. Και σαν οι κάτοικοι δουν με ανακούφιση το αίτημά τους να ικανοποιείται, τότε άμεσα και πάλι οι καθαρές κενές επιφάνειες του δημόσιου χώρου γεμίζουν με σπρέι από ακατανόητες για τους περισσότερους από εμάς παρεμβάσεις. 

Η γέφυρα των αυτοκινήτων στις γραμμές του ηλεκτρ. σιδηροδρόμου

Τέτοια χαρακτηριστικά παραδείγματα στην περιοχή του Αγίου Νικολάου Αμαρουσίου αποτελούν η πεζογέφυρα στην οδό Ηροδότου και η γέφυρα των αυτοκινήτων στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου για το πέρασμα πάνω από τις γραμμές του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου (μεταξύ των σταθμών ΚΑΤ και Αμαρουσίου). Συνεργεία του δήμου δεν έχουν πολύ καιρό που ολοκλήρωσαν τον καθαρισμό και το νέο τους βάψιμο και τα πρώτα μηνύματα, graffiti και tags έκαναν την εμφάνισή τους.

Η πεζογέφυρα στην οδό Ηροδότου

Όσο για τα καφάο, η εικόνα των περισσοτέρων από αυτά είναι αποκαρδιωτική, με μηνύματα πολλές φορές βαριά και χυδαία.  Για άλλη μια φορά προχωρήσαμε σε νέα εικαστική παρέμβαση σε ένα από τα πολλά αυτά καφάο. Σειρά είχε το καφάο στη συμβολή των οδών Ηρώδη Αττικού και Τζαβέλλα. 

 
Το καφάο στη γωνία Ηρώδη Αττικού / Τζαβέλλα, πριν και μετά την εικαστική παρέμβαση

Δεν επιδιώκουμε να επιβάλλουμε μια συγκεκριμένη αισθητική εικαστικού χώρου μέσα στο δημόσιο περιβάλλον. Δεν μπορούμε να διορθώσουμε τις παθογένειες στις γειτονιές μας. Θέλουμε όμως να προσφέρουμε μια ευχάριστη πινελιά στο χώρο της καθημερινότητά μας που έχει για όλους πάμπολλες αντικειμενικές δυσκολίες.

Σας ευχαριστούμε

Από τον Σύλλογο Αγίου Νικολάου-ΚΑΤ Αμαρουσίου

Βασίλειος Μπακάλης

Νέα εικαστική παρέμβαση

Η εικαστική ομάδα του συλλόγου κατοίκων Αγίου Νικολάου Αμαρουσίου ανέλαβε και πάλι δράση θέλοντας να βάλει μια νέα ευχάριστη "πινελιά" μέσα στη γειτονιά.

Η επιλογή ήταν το καφάο στη συμβολή των οδών Ίριδος και Μακεδονίας. Οι κάτοικοι των γύρω σπιτιών έδειξαν μεγάλο ενθουσιασμό για την προσπάθεια των ανθρώπων μας, δέχθηκαν πολλά συγχαρητήρια και τους προέτρεψαν να συνεχίσουν με την ίδια όρεξη, δίνοντας νέο χρώμα στη ζωή τους, όπως χαρακτηριστικά ακούστηκε από μια μόνιμο κάτοικο της περιοχής.

Πρόθεσή μας είναι να συνεχίσουμε τις εικαστικές μας παρεμβάσεις εκεί που χρειάζεται και ελπίζουμε στο άμεσο μέλλον να έχουμε και την στήριξη του δήμου μας.

Η εικόνα του καφάο πριν και μετά την εικαστική μας παρέμβαση:

Ο Σπινέλλι στον Κάμπο, του Πάνου Παντελούκα

 

Η δεύτερη αστυνομική νουβέλα του Πάνου Παντελούκα με τίτλο Ο Σπινέλλι στον Κάμπο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν και μας ταξιδεύει από τη Νότια Ιταλία στον Κάμπο της Χίου.

Πρωταγωνιστής είναι ο καθηγητής εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νάπολη, Οράτσιο Σπινέλλι, καλός φίλος του επιθεωρητή της αστυνομίας του Μπάκολι, Νικόλα Σκιάνο και σταθερά αρωγός του στην εξιχνίαση μυστηρίων και εγκλημάτων.

Ο μεθοδικός και έμπειρος καθηγητής, πιστός σύντροφος, γεμάτος ευαισθησίες και λάτρης της καλής κουζίνας καλείται από τον Έλληνα αστυνόμο Μήτρου να συνδράμει στο έργο της εξιχνίασης ενός ειδεχθούς εγκλήματος σε ένα αρχοντικό του Κάμπου. Θύμα μια Ιταλίδα τουρίστρια, με την υπόθεση να διαδραματίζεται ταυτόχρονα σε δύο χώρες: Ελλάδα και Ιταλία.

Η ιστορία είναι αστυνομικού μυστηρίου, με προεκτάσεις στον χώρο της τέχνης και της μόδας, ενώ πραγματεύεται σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα που απασχολούν τους φαινομενικά αθώους πρωταγωνιστές της.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Πάνος Παντελούκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Μεγάλωσε στο Μαρούσι και είναι απόφοιτος της Γερμανικής Σχολής Αθηνών. Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Δίκαιο στη Βρέμη της Γερμανίας. Ασκεί μαχόμενη δικηγορία από το 2004. Ομιλεί πέντε γλώσσες. Είναι συγγραφέας του νομικού βιβλίου Menschenrechte στα γερμανικά (εκδ. Αντ. Σάκκουλα 2007) για τα ανθρώπινα δικαιώματα και της αστυνομικής νουβέλας Έγκλημα στο Πότζο (εκδ. Βακχικόν 2020). Αρθρογραφεί σε εφημερίδες και τακτικά στο περιοδικό Τριανεμία, όντας επί σειρά ετών Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Αγίου Νικολάου-ΚΑΤ Αμαρουσίου. Είναι παντρεμένος με τη φιλόλογο Tina Spinelli και έχει δύο παιδιά. Τα βιβλία, το σινεμά, η μουσική, τα ταξίδια, ο αθλητισμός, οι συλλογές και ο εθελοντισμός είναι τα βασικά του ενδιαφέροντα. Είναι λάτρης της Ιταλίας, της δεύτερης πατρίδας του. Το παρόν βιβλίο είναι η δεύτερη αστυνομική του νουβέλα από τον κύκλο υποθέσεων του καθηγητή εγκληματολογίας Οράτσιο Σπινέλλι.

Συμμετοχή στη δράση "Save your hood"

 

Το ΔΣ και μέλη του Συλλόγου Αγίου Νικολάου-ΚΑΤ συμμετείχαν στην περιβαλλοντική δράση "Save your hood", καθαρίζοντας το μικρό πάρκο έναντι του Μουσείου Τσαρούχη στον Άγιο Νικόλαο Αμαρουσίου. Η δράση που είχε την στήριξη του δήμου Αμαρουσίου πραγματοποιήθηκε το πρωί του Σαββάτου 5 Ιουνίου 2021.

Το Ψηφιδωτό και η τεχνική κατασκευής του

 

«Καλώς όρισες στον κόσμο του ψηφιδωτού… Ήχους θ΄ ακούς από το σπάσιμο της πέτρας, στα χέρια σου αίσθηση από ξεραμένο κουρασάνι και η μυρωδιά βρεγμένης γης θα σε ακολουθεί. Οι σκέψεις θα σε παίρνουν σε κόσμους μαγικούς, γιατί το βλέμμα σου θα πέφτει στις χρωματιστές ψηφίδες…»

                                                                  Γιάννης Κολέφας

 

Ψηφιδωτό είναι η εικόνα, το κόσμημα, που δημιουργείται από μικρά τεμάχια κυρίως φυσικής πέτρας  ή χρωματιστής υάλου (smalto), των οποίων η συνδετική ύλη ονομάζεται  κονίαμα. Το συναντούμε και ως μωσαϊκό, μουσαϊκό, ψηφοθέτημα  ή ψηφίδωμα. Ποικίλα ακόμα υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με την επιθυμία του κάθε δημιουργού, όπως βότσαλα, ημιπολύτιμες πέτρες (π.χ. φίλντισι), κεραμικά ενθέματα, κοράλλια.  

Η ιστορία του ψηφιδωτού είναι μακραίωνη και ξεκινάει ήδη από το 4.000 π.Χ στην Μεσοποταμία, με δείγματα δαπέδων από μικρούς κεραμικούς λίθους, ένθετους στο έδαφος και σε τοιχοποιίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι στήλες  της  πόλης Ουρούκ, διακοσμημένες  με γεωμετρικά μοτίβα από οπτούς και ασβεστολιθικούς κώνους, που έχουν πρότερα εμβαπτιστεί σε πολύχρωμες χρωστικές. Το ενδιάμεσο υλικό στερέωσης αυτών ήταν η πίσσα, μέσα στη οποία πιέζονταν οι λίθοι.  Πολύ εντυπωσιακή είναι και η χρήση ένθετων, διαφόρων μεγεθών, ψηφίων από λάπις λάζουλι (lapis lazouli) σε περιοχές της Κεντρικής Αμερικής την ίδια περίπου εποχή. Είναι τεχνική που συναντούμε κυρίως σε αγγεία, προσωπεία και ανθρώπινα κρανία.

Στην Ελλάδα, τα πρώτα βοτσαλωτά δάπεδα τα βρίσκουμε στην Όλυνθο (5^ος αι. π.Χ) και  την Πέλλα (4^ος αι. π.Χ). Με το περίφημο βοτσαλωτό έργο ‘ Κυνήγι της Ελάφου’ από την οικία της Αρπαγής της  Ελένης στην Πέλλα, το βοτσαλωτό φθάνει στους ελληνιστικούς χρόνους σε  αριστουργηματικά  επίπεδα, με πολύχρωμα βότσαλα διαφόρων μεγεθών να αποδίδουν τους όγκους και τις φωτοσκιάσεις σχεδόν ζωγραφικά.

Στην εποχή το αυτοκράτορα Ιουστινιανού τον 6^ο αι μ.Χ  και αργότερα κατά τους βυζαντινούς χρόνους, η τέχνη του ψηφιδωτού μας κληροδοτεί  μοναδικά και θαυμαστά θρησκευτικά έργα, τόσο στην Κωνσταντινούπολη και την Ελλάδα, όσο και σε πόλεις όπως η Ραβέννα της Ιταλίας. Το ψηφιδωτό μεταχειρίζεται σε μεγάλη έκταση το χρυσό κάμπο (φόντο με χρυσές ψηφίδες),  ως μέσο, αφενός επίδειξης του πλούτου της εποχής, αφετέρου δημιουργίας θρησκευτικού δέους μέσα από συνθέσεις απείρου φωτός και   μορφών που προβάλλουν αεικίνητες και μυστηριακές.

Στην δημιουργία ενός ψηφιδωτού έργου, σημαντικά είναι η επιλογή των κατάλληλων υλικών, που θα αποτελέσουν  τα εργαλεία έκφρασης του ιδεώδους του καλλιτέχνη (πέτρα, ύαλος, χρυσό, άργυρος), αλλά και η θέση στην οποία θα τοποθετηθεί το έργο, μιας και από αυτήν εξαρτάται το είδος του συνδετικού υλικού (κονιάματος) που θα χρησιμοποιηθεί, για να έχει το ψηφιδωτό τις απαραίτητες ιδιότητες και αντοχές.

Στα πρώτα στάδια εκμάθησης της ψηφιδωτής τέχνης, είναι πολύ βοηθητική η σχεδιαστική αποτύπωση της  σύνθεσης, στην οποία μπορούμε να σχεδιάσουμε τις ψηφίδες και να αριθμήσουμε τις χρωματικές μας επιλογές σε αυτές. Η κοπή των ψηφίδων γίνεται με  κόφτες χειρός (τανάλιες) ή μεγαλύτερους σταθερούς κόφτες, ειδικούς στην κοπή  λίθων και μαρμάρου. Παραδοσιακά, η κοπή των ψηφίδων γινόταν με σφυρί και κάθετη μεταλλική ακονισμένη λάμα, σταθεροποιημένη σε ξύλινη βάση, συνήθως  κορμό. Δύο είναι οι τρόποι τεχνικής κατασκευής των ψηφιδωτών, ο άμεσος και ο έμμεσος.

Στον άμεσο τρόπο, οι ψηφίδες τοποθετούνται κατευθείαν στο υλικό που αποτελεί το συνδετικό μέσο των ψηφίδων (κονίαμα) και το οποίο στρώνεται με μυστρί σε μία σταθερή επιφάνεια, που μπορεί να είναι από φύκια (heraklith), ξύλο ή ό,τι άλλο μας εξυπηρετεί. Εάν δεν επιθυμούμε την χρήση κονιάματος, μπορούμε να στερεώσουμε τις ψηφίδες μας με κόλλα κατευθείαν στο υποστήριγμα/ βάση.

Αφού τοποθετήσουμε ομοιόμορφα το κονίαμα στη βάση μας, ιχνογραφούμε επάνω σ’ αυτό το σχέδιο είτε χαράσσοντάς το, είτε με τη χρήση φύλλων καρμπόν. Η ψηφοθέτηση ξεκινάει από επάνω αριστερά, προς τα κάτω δεξιά, έτσι ώστε να έχουμε την ευχέρεια να βλέπουμε το ήδη καμωμένο τμήμα του έργου χωρίς να σκεπάζεται από  το χέρι μας. Εάν στη σύνθεσή μας έχουμε πρόσωπα και χέρια, ξεκινάμε από αυτά, διότι αποτελούν το κέντρο και τον οδηγό της όλης σύνθεσης. Οι ψηφίδες μας καλό είναι να ποικίλλουν σε μέγεθος και χρώμα, ώστε το έργο να διατηρεί μια ιδιαίτερη αίσθηση βάθους, φωτεινότητας και κίνησης.

Στην περίπτωση που τοποθετήσουμε κονίαμα, θα πρέπει να έχει ως βάση την άσβεστο και να βρέχεται μέσω ψεκασμού αρκετά συχνά, για να μην στεγνώσει. Η τεχνική αυτή απαιτεί αρκετή εμπειρία, ταχύτητα και γρήγορους χειρισμούς στην  τοποθέτηση των ψηφίδων, χωρίς τη δυνατότητα να γίνουν πολλές διορθώσεις, όταν  το κονίαμα στεγνώσει.

Η τεχνική του έμμεσου τρόπου δίνει αποτέλεσμα λείο και είναι ιδανική για την κατασκευή δαπέδων. Σχεδιάζουμε την σύνθεσή μας σε βαμβακερό ύφασμα (κάμποτο) με ανάστροφη όμως φορά. Η τεχνική αυτή μας δίνει την δυνατότητα να δουλέψουμε το έργο μας πολλές ημέρες και να κάνουμε όσες διορθώσεις προκύψουν. Αφού στερεώσουμε σε μια επίπεδη επιφάνεια και τεντώσουμε καλά το ύφασμα, ξεκινάμε επάνω σε αυτό την ψηφοθέτηση, που γίνεται  με τη χρήση αραιωμένης κόλλας PVA. Προκειμένου η κατασκευή μας να γίνει φορητή,  ένα τελάρο στις διαστάσεις του έργου, με πλαστικό πλέγμα ή φιλέ από ανοξείδωτο αλουμίνιο, εξασφαλίζει μεγαλύτερη σταθερότητα στο ψηφιδωτό μας. Έχοντας ολοκληρώσει την ψηφοθέτηση, τοποθετούμε το τελάρο γύρω από το ψηφιδωτό και ρίχνουμε το κονίαμα στην πίσω πλευρά του έργου, καλύπτοντας το ύψος του τελάρου. Το αφήνουμε να στεγνώσει για αρκετές ημέρες και γυρίζουμε το έργο από την άλλη πλευρά. Με ζεστό νερό  και πλαστικές βούρτσες, αφαιρούμε το πανί, πλένουμε καλά την ψηφιδωτή επιφάνεια  από τα υπολείμματα της κόλλας και όπου παρατηρούμε κενά ανάμεσα στους αρμούς των ψηφίδων, συμπληρώνουμε με το υλικό του κονιάματος (στοκάρισμα).

Κονίαμα ονομάζουμε την ανάμιξη μιας υδραυλικής ή αερικής κονίας (ανάλογα με το αν αποκτά τις ιδιότητές της με τη βοήθεια του νερού ή/ και του αέρα) μαζί με αδρανή υλικά και την προσθήκη νερού. Το τελικό μείγμα, σαν πυκνότητα, θα πρέπει να έχει μια ισορροπία, ώστε ο πολτός να μην μας δυσκολεύει ιδιαίτερα κατά την ανάμιξη.  Η χρήση του ασβεστοπολτού ή της υδραυλικής ασβέστου μαζί με άμμο (ποταμίσια ή νταμαρίσια) και την προσθήκη τουβλόσκονης ή/ και θηραϊκή γης, (κοσκινισμένα), παραμένει συνταγή κονιάματος άριστης αντοχής και απόδοσης. Συνήθως η αναλογία κυμαίνεται στο 1:3 κονίας και αδρανών υλικών. Η ανάμιξη που περιλαμβάνει πολτό ασβέστη, κοσκινισμένη άμμο και τουβλόσκονη χρησιμοποιήθηκε από τα αρχαία ήδη χρόνια και είναι το λεγόμενο ‘κουρασάνι’. Στα σύγχρονα ψηφιδωτά έργα ευρέως διαδεδομένη είναι και η χρήση του λευκού τσιμέντου στη θέση της κονίας. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στην επιλογή υλικού του τελάρου, όταν έχουμε κονιάματα με βάση την άσβεστο, καθώς οξειδώνει και διαλύει τα μεταλλικά στοιχεία.

 

Το ψηφιδωτό δικαίως θεωρείται η τέχνη της αιωνιότητας. Λίθοι και βότσαλα, πετράδια και γυαλί, παρμένα σχεδόν αποκλειστικά από τα σωθικά της φύσης, αναδεικνύουν με την απεριόριστη χρωματική και εκφραστική τους δυνατότητα την ομορφιά της τέχνης του ψηφιδωτού και μαρτυρούν την μεγάλη αντοχή τους ανά τους αιώνες.          

 

  Όλγα Κολέφα

  Ψηφιδογράφος-Συντηρήτρια Έργων Τέχνης και Αρχαιοτήτων