Αποστολή στον Μυστρά [διήγημα]

         Άφησα πίσω μου τη μικρή αυλή του μοναστηριού του Ζωοδότου Χριστού. Δεν βρήκα την όρεξη να ανάψω κερί στην εκκλησιά της Αγιά Σοφιάς. Έμεινα στη σιωπή του περιβόλου και του μνήματος του πατέρα μου. Κοντοστάθηκα στην πύλη, ανάμεσα στις τοιχογραφίες των γονιών του πρώτου δέσποτα του τόπου[1]. Είχα ακόμη πάνω μου δυο χρυσόβουλα να παραδώσω. Αναρωτήθηκα αν έπρεπε να κάνω πάλι πίσω κατά το δίπατο παλάτι απέναντι ή να συνεχίσω τον ανήφορο για το κάστρο από το καλντερίμι.

Εικ.1 Η Αγία Σοφία στον Μυστρά

Το πλήθος των οφικιαλίων σιγομουρμούριζε στην πλατεία, στο λιθόστρωτο πλάτωμα του λόφου της καστροπολιτείας, μπροστά από το παλάτι που αγκάλιαζε σχεδόν σε ορθή γωνία τις δύο της πλευρές. Η παρουσία μου είχε γίνει αντιληπτή. Γνώριζαν πως δεν θα περιμένω μαζί τους στη σειρά για να μπω στην αίθουσα του θρόνου. Εκείνη η μεγάλη ορθογώνια σάλα στο δεύτερο πάτωμα της νεότερης πτέρυγας του παλατιού, με τα οξυκόρυφα παράθυρα και τα φινιστρίνια ψηλότερα, έμοιαζε να ανήκει σε Λατίνο Δούκα παρά σε Ρωμιό Δεσπότη. Όμως τούτη την εποχή είχε ακόμη φως έξω για να κλειστώ πίσω από τείχους. Η μέρα είχε μεγαλώσει αρκετά στα μέσα Απριλίου.

Εικ.2 Το παλάτι και η πλατεία

- «Άρχοντα Λάσκαρη!», μια φωνή διέκοψε τις σκέψεις μου. Ένας άνδρας με μεταξένια υπόλευκη ενδυμασία και πορφυρή ταινία γύρω του τυλιγμένη, με πλησίασε.

- «Αξιότιμε Πρωτοστράτορα[2], τα σέβη μου!», ανταπαντώ.

- «Ας τα αφήσουμε τώρα αυτά! Μόνοι μας είμαστε. Καλέ μου φίλε, Στέφανε! Τι κάνεις; Πως είσαι; Πόσα χρόνια έχουμε να ιδωθούμε!

- «Σχεδόν οκτώ χρόνια έχουν περάσει, Ιωάννη. Από τότε που ο αυτοκράτορας με κάλεσε κοντά του στη Βασιλεύουσα», απάντησα κάπως νωθρά.

- «Ναι, μετά τον χαμό του πατέρα σου. Δεν έπρεπε να αντιμετωπίσει τον Μουράτ[3] έξω από τα τείχη...  Ήταν σωστή λαίλαπα. Όμως από τότε φαίνεται να έχουμε συνέλθει. Τώρα για πες μου, ποια ευτυχής συγκυρία σε φέρνει πίσω στον τόπο σου;»

- «Έχω να παραδώσω δύο επιστολές από τον αυτοκράτορα. Στον στρατιωτικό διοικητή και τον Δεσπότη», απάντησα.

- Τότε είναι τιμή μου να σε συνοδεύσω μέχρι το κάστρο, καθώς και οι δυο αυτήν τη στιγμή επιθεωρούν τις οχυρωματικές βελτιώσεις.

Εικ.3 Δρόμος του Μυστρά

          Πήρα τον ανήφορο με τα πόδια από τη στενωπό, ακολουθώντας τον άρχοντα Φραγκόπουλο. Το στενό λιθόστρωτο της Άνω Χώρας δεν είχε την κίνηση των δρόμων της Κάτω Χώρας, που είχα βρεθεί λίγες ώρες νωρίτερα, κατά το μεσημέρι. Διαβάτες και καβαλάρηδες, έμποροι που με τα χέρια ρυμουλκούσαν τα καρότσια τους, πραματευτάδες στις ισόγειες γωνιές των δίπατων σπιτιών με τις ελαφριές δίρριχτες στέγες και αργόσχολοι να εμποδίζουν τα περάσματα των διαβατικών κάτω από τις τοξοτές καμάρες των σπιτιών, δεν υπήρχαν εδώ. Μα ούτε κι ο συνωστισμός της δεσποτικής οδού που περνά μπροστά από το παλάτι και ενώνει τις κύριες πύλες του τείχους της Άνω Χώρας, την σιδερόφρακτη Πύλη τ΄ Αναπλιού και την Πύλη της Μονοβασιάς. Η αλήθεια βέβαια είναι πως δεν θα γινόταν αλλιώς στον πλατύτερο δρόμου του Μυστρά που όλος κι όλος σε πλάτος δεν ξεπερνά τα δώδεκα πόδια[4].

          Στη διαδρομή, αποκρίθηκα σε όσα με ρώτησε ο Φραγκόπουλος. Του μίλησα για το δύσκολο θαλάσσιο ταξίδι μιας εβδομάδας καθώς και για τη φιλοξενία και την έφιππη συνοδεία που μου προσέφεραν οι στρατιωτικοί διοικητές στη Μονοβασιά και το Γεράκι τις δύο προηγούμενες ημέρες. Χωρίς να το καταλάβουμε είχαμε κάνει όλη την κοπιαστική ανάβαση από το στενό δρομάκι και στεκόμασταν εμπρός από την καμαροσκέπαστη πύλη του κάστρου με τον επιβλητικό τετράγωνο πύργο. Στον εξωτερικό περίβολο έστεκε ένα στρατιωτικό άγημα, δίπλα στη στέρνα του κάστρου στη νοτιοανατολική γωνιά. Ο στρατιωτικός διοικητής της πόλης και ο Δεσπότης Θεόδωρος Παλαιολόγος, συζητούσαν μόνοι τους έξω από το δίδυμο ξωκλήσι του καταφυγίου, στον εσωτερικό περίβολο του τελευταίου οχυρώματος, δίπλα στη μεγάλη πέτρινη οικία του διοικητή. Ο Δεσπότης με ασπάστηκε και χωρίς πολλά τυπικά και χαιρετισμούς παρέδωσα σε αυτόν και τον διοικητή τις αυτοκρατορικές επιστολές.

Εικ.4 Το κάστρο στην κορυφή

          Το πρόσωπο του διοικητή έλαμψε από υπερηφάνεια. Ήταν άλλωστε σπουδαίο για τον ίδιο να αναγνωρίζεται τόσο επίσημα η πρωτοκαθεδρία του ανάμεσα στους άλλους διοικητές των κάστρων του Μοριά. Είχε την ίδια έκφραση με τον μητροπολίτη όταν, νωρίτερα το μεσημέρι, καθήμενος στη δροσερή σκιά της σκεπασμένης πτέρυγας του ναού του Αγίου Δημητρίου, μέσα στην εσωτερική αυλή της Μητρόπολης στην Κάτω Χώρα, παράλαβε και διάβασε τη δική του επιστολή με την παροχή νέων αυτοκρατορικών προνομίων.  Η ίδια ικανοποίηση διαγράφηκε έπειτα και στο ύφος του ηγούμενου όταν του παρέδωσα τη δική του επιστολή, καταμεσής του μεγάλου αυλόγυρου της πολύβουης μονής Βροντοχίου. Τούτη η μονή πάντα μου ‘μοιαζε σαν πολιτεία μέσα στην πολιτεία· με δυο εντυπωσιακές εκκλησιές,  πολυάριθμα κελιά, λουτρά, αποθήκες, μύλο και φούρνο, τραπεζαρία, νοσοκομείο και  δικό της κοιμητήριο.

Εικ.5-6  Η εσωτερική αυλή της Μητρόπολης και η Μονή Βροντοχίου

          Ο Δεσπότης, αντίθετα, διάβαζε προβληματισμένος. Ο αυτοκράτορας Ιωάννης, αδελφός και αίμα του, δεν παζάρευε οφίκια για να τον έχει μαζί του. Οι στιγμές ήτανε δύσκολες και το τραύμα ορθάνοικτο από τη σφαγή στη Θεσσαλονίκη και την απώλεια της πόλης από τον σουλτάνο Μουράτ, την περασμένη άνοιξη.

- «Πάμε καλύτερα. Έχω και να σου δείξω το καμάρι μου. Ίσα που προλαβαίνουμε και τον εσπερινό», μου ψιθύρισε ο Φραγκόπουλος.

Εικ.7  Η Παντάνασσα

          Πήραμε πάλι πίσω το στρατί μαζί με δυο έμπιστους της φρουράς. Στην Αγιά Σοφιά κάναμε δεξιά και παρακάμψαμε τα παλάτια. Πιάσαμε τη δεσποτική οδό, περάσαμε την μεγάλη κλειστή δεξαμενή με μια λεοντοροκεφαλή για κρίνη[5] και λίγο αργότερα περνούσαμε από την στενή πύλη της Μονοβασιάς με τον τετράγωνο πύργο και τις πολεμίστρες. Αφήσαμε πίσω μας την οχύρωση της Άνω Χώρας και λίγο αργότερα βρισκόμασταν μπροστά στο πλάτωμα της νεότευκτης μονής που δέσποζε από κάθε μεριά και μου ‘χε κάνει εντύπωση από την Πύλη της στέρνας της Μαρμάρας, σαν πέρασα το πρωινό τα τείχη, χαμηλά στην Κάτω Χώρα. Σε όλη τη διαδρομή ο Φραγκόπουλος μου μιλούσε για την Παντάνασσα που λειτουργούσε για τρίτο χρόνο τώρα. Ήταν αυτό το μοναστήρι που μου ‘χε γράψει με λόγια θερμά ο αδελφός του πατέρα μου, ο Μανουήλ Λάσκαρης Χατζίκης. Ήτανε τέτοιος ο θαυμασμός για κείνη την εκκλησιά που έγραψε πως από τον κτήτορα Φραγκόπουλο θα ζήταγε μια γωνιά εκεί για να τον θάψουν.

          Ώρα πολύ στη διαδρομή ο Φραγκόπουλος μίλαγε για το σταυρόσχημο καθολικό με τους πέντε τρούλους και το κάτω εσωτερικό που μοιάζει με βασιλική τριών κλιτών. Έπειτα το συνέκρινε με το όμοιό του, το Αφεντικό στο Βροντόχι, που είχα νωρίτερα επισκεφτεί.

Εικ.8  Το Αφεντικό

            Την ώρα του εσπερινού, επηρεασμένος, η σκέψη μου τριγύρναγε στο Βροντόχι. Όχι στο Αφεντικό, μα στον μεγάλο οκταγωνικό τρούλο της άλλης εκκλησιάς, των Αγίων Θεοδώρων. Κείνη που με την ελλαδίτικη αρχιτεκτονική κάτι μέσα μου κινούσε κι είχα αντικρίσει τέτοιο σχέδιο όμοιο, μια φορά, στον Άγιο Νικόλαο στα Καμπιά της Βοιωτίας.

Εικ.9  Οι Άγιοι Θεόδωροι στο Βροντόχι

       Κι αν τόσα και τόσα μου είπε ο πρωτοστράτορας για τον διάκοσμο, τη λεπτομέρεια και την πολυχρωμία στη ζωγραφική, εμένα το βλέμμα έμενε σταθερό από πάνω μου, στη Βαϊφόρο. Μια σκέψη μου γέννησε κι όλο κλωθογύριζε. Ποιόν άραγε σωτήρα να πρόσμενε τούτος εδώ ο τόπος κι αν πριν εμφανιστεί, τον είχαμε ήδη πια σταυρώσει...

Εικ.10  Η τοιχογραφία της Βαϊοφόρου στην Παντάνασσα

          Βράδυ πια, αποχαιρέτησα τον φίλο μου Φραγκόπουλο. Ανυπομονούσα να βρεθώ στου θείου μου το αρχοντικό λίγο χαμηλότερα στην Κάτω Χώρα. Να θυμηθώ ξανά τη μυρωδιά του σταριού στην ισόγεια αποθήκη. Να πιω το νερό το δροσερό στη στέρνα του υπογείου και τη ζεστασιά να νιώσω στα δώματα του ορόφου. Και το πρωί, λίγο πριν σύρω για την Γλαρέντζα, από τον εξώστη να αντικρίσω τον αργυρό τον κάμπο· ίσως για στερνή φορά...

Εικ.11  Η οικία Λάσκαρη στον Μυστρά

                                                         

                                                                                                         Διήγημα του Β. Κ. Μπακάλη

---

[1]Ο Μανουήλ Καντακουζηνός (1348-1380)

[2]Αξίωμα στο Δεσποτάτο όμοιο με αυτό του πρωθυπουργού.

[3]Ο Οθωμανός Σουλτάνος Μουράτ Β’ (1404-1451)

[4]Περίπου 3,5 μέτρα.

[5]Φανταστικό στοιχείο που δεν συναντά ο επισκέπτης στον Μυστρά.

Τριανεμία, τεύχος τέταρτο

Το τέταρτο τεύχος του περιοδικού ''Τριανεμία'' κυκλοφόρησε και διατίθεται δωρεάν στα μέλη του συλλόγου μας.

Συντακτική ομάδα τεύχους : 

Παναγιώτης Παντελούκας, δρ. Θωμάς Κατσαρός, Βασίλειος Μπακάλης.

Καλλιτεχνική επιμέλεια: 

Μαρία Βενέτη

Πληροφορίες:

τηλ. 6972316980 

syllogoskat@gmail.com

Ανοικτή επιστολή προς τον Δήμαρχο Αμαρουσίου κ. Αμπατζόγλου, σχετικά με την οδό Άρεως.

Ανοικτή επιστολή προς τον Δήμαρχο Αμαρουσίου κ. Αμπατζόγλου, σχετικά με την οδό Άρεως.

Αγαπητέ κ. Αμπατζόγλου,

Την Τρίτη 7.7.2020, στην οδό Άρεως της περιοχής του Αγίου Νικολάου, τοποθετήθηκαν κολωνάκια από πολυμερή υλικά δίπλα από τα πεζοδρόμια του ρεύματος ανόδου της οδού προς Κηφισιά, μεταξύ των οδών Βασ. Αλεξάνδρου και Κνωσού. Με τον τρόπο αυτό, στο στενότερο κομμάτι της Άρεως σε αυτά τα δύο οικοδομικά τετράγωνα,  δεν παρκάρουν καθόλου αυτοκίνητα, διευκολύνοντας οδηγούς, οχήματα και την τοπική και υπερτοπική συγκοινωνία με λεωφορεία. Από την άλλη όμως δημιουργείται αναστάτωση στους κατοίκους των πολυκατοικιών στον συγκεκριμένο χώρο, καθώς χάνονται θέσεις παρκαρίσματος οχημάτων, σε μια περιοχή που όπως σε όλο το Μαρούσι, αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα χώρου.

Το μείζον όμως είναι πως έτσι παγιώνεται μια κατάσταση στην οποία είμαστε αντίθετοι και προσπαθούμε να αλλάξουμε, χρόνια πλέον και κατά τη διάρκεια θητειών προηγούμενων δημοτικών αρχών. Το πρόβλημα της συμφόρησης στο στενό κομμάτι αυτό της Άρεως το έχουμε επισημάνει μέσω του Συλλόγου της περιοχής, επιχειρηματολογώντας όμως υπέρ της ανάγκης μονοδρόμησης  του σημείου αυτού. Και αντίθετα στα σχέδια μονοδρόμησης που έχουν γίνει από συγκοινωνιολόγους για λογαριασμό προηγούμενων δημοτικών αρχών, ο Σύλλογός μας έχει καταθέσει από καιρό και είναι σε γνώση σας, την δική του πρόταση.

Στην πρότασή μας, τονίζουμε πως η μονοδρόμηση εξυπηρετεί να γίνει στο κομμάτι της οδού Άρεως μεταξύ των οδών Βασ. Αλεξάνδρου και Κνωσού/Μακεδονίας (ακριβώς δηλαδή εκεί που έχουν τοποθετηθεί τα κολωνάκια), με την κίνηση των οχημάτων να γίνεται προς το νότο (κέντρο Αμαρουσίου). Τα οχήματα που μέχρι και τώρα ανεβαίνουν την Βασ. Αλεξάνδρου και στρίβουν (δεξιά) στην Άρεως  για κινηθούν προς βορρά (Κηφισιά), με την πρότασή μας θα συνεχίζουν μέχρι την οδό Αισώπου, θα στρίβουν δεξιά και θα βρίσκουν πάλι την οδό Άρεως στο ύψος της οδού Πίνδου (περνώντας λίγο από αυτή).

Με την πρόταση αυτή δεν αλλάζει τίποτα στην ουσία στην κατεύθυνση των δρόμων της περιοχής, δεν επηρεάζεται η οδός Πλουτάρχου με το μουσείο Τσαρούχη, κόσμημα της περιοχής μας, ενώ επιπλέον δεν αλλάζει τίποτα στη διασταύρωση Μακεδονίας/Άρεως όπου τα οχήματα εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να πηγαίνουν προς Μαρούσι αλλά και Κηφισιά. Δημιουργείται χώρος στον οποίο μπορούν να γίνουν παρεμβάσεις εξωραϊσμού και να διατηρηθούν θέσεις παρκαρίσματος οχημάτων.

Στο κοντινό παρελθόν και στα σημεία αυτά είχαν τοποθετηθεί αντίστοιχα κολωνάκια ώστε να μην σταθμεύουν οχήματα, όμως στην πράξη αυτά δεν λειτούργησαν αποτελεσματικά και τελικά καταστράφηκαν. Σας ζητώ λοιπόν οι παρεμβάσεις αυτές να έχουν χαρακτήρα προσωρινό και να εξετάσετε και πάλι την παραπάνω πρόταση του Συλλόγου της περιοχής μας.

Σας ευχαριστώ

Με εκτίμηση

Βασίλειος Μπακάλης

Πρόεδρος του Συλλόγου Αγίου Νικολάου-ΚΑΤ Αμαρουσίου

ΝΟΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ – ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ

Παρατίθεται αυτολεξεί το άρθρο 5 του Συντάγματος:

ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

MEPOΣ ΔEYTEPO - Aτομικά και κοινωνικά δικαιώματα

'Αρθρο 5: (Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, προσωπική ελευθερία)

1. Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.

2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Eλληνική Eπικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Eξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο.

Aπαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας.

3. H προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Kανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος.

**4. Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει.

**5. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων

**Eρμηνευτική δήλωση: Στην απαγόρευση της παραγράφου 4 δεν περιλαμβάνεται η απαγόρευση της εξόδου με πράξη του εισαγγελέα, εξαιτίας ποινικής δίωξης, ούτε η λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως νόμος ορίζει.

** Με δύο αστερίσκους δηλώνονται τα σημεία της Αναθεώρησης που αναγράφονται στο Ψήφισμα της 6ης Απριλίου 2001 της Ζ'  Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων

_____________________________

Όλοι μας έχουμε βιώσει το τελευταίο τρίμηνο ΜΑΡΤΙΟΣ 2020 – ΜΑΪΟΣ 2020 μία πρωτόγνωρη κατάσταση λόγω της λήψεως αναγκαίων μέτρων για τον κορωνοϊό. Αναρωτιόμαστε εύλογα αν όλα αυτά ήταν νόμιμα, αν ήταν απαραίτητα, αν ήταν υποχρεωτικά, αν ήταν αποδεκτά και αν μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά. Αναρωτιόμαστε αν ήταν αντίθετα στο Σύνταγμα, αν ήταν αντίθετα στη Νομοθεσία και τέλος αν όλα αυτά περιόρισαν τις ατομικές μας ελευθερίες σε σημείο μεμπτό. Προσωρινά ή μόνιμα, πρόσκαιρα ή και σε βάθος χρόνου...;

Οι περιορισμοί των ατομικών ελευθεριών αποτελούν, πολλές φορές, αναγκαία προϋπόθεση για την άσκησή τους τόσο εκ μέρους των άλλων όσο και εκ μέρους του ίδιου του δικαιούχου.

Υπάρχουν περιπτώσεις που μία και η αυτή ατομική ελευθερία δεν μπορεί να ασκηθεί ταυτόχρονα εκ μέρους πολλών, όπως π.χ. η περίπτωση της οδικής κυκλοφορίας.

Υπάρχουν περιπτώσεις που δεν είναι δυνατή η ταυτόχρονη άσκηση περισσοτέρων ελευθεριών, οπότε η άσκηση της μιας αποκλείει ή περιορίζει αναπόφευκτα την άσκηση της άλλης, για παράδειγμα, η ελευθερία των συναθροίσεων στην ύπαιθρο συγκρούεται με την ελευθερία της οδικής κυκλοφορίας.

Στις περιπτώσεις αυτές η αρμόδια αρχή οφείλει να προβεί σε στάθμιση συμφερόντων και να προκρίνει την προστασία της μιας σε βάρος της άλλης ατομικής ελευθερίας.

Μία από αυτές είναι και η προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών.

Αφήνω σε όλους τους αναγνώστες μας τον χώρο και τον χρόνο να σκεφτούν και να μας γράψουν τη γνώμη τους και στο blog του Συλλόγου μας και φυσικά η στήλη θα συνεχίσει να παρακολουθεί την επικαιρότητα και να την σχολιάζει και αναλύει υπό ένα πρίσμα νομικό ως επί το πλείστον.

Παναγιώτης Ι. Παντελούκας

Δικηγόρος παρ΄ Αρείω Πάγω

pantpanos@yahoo.gr

Σχετικά με την επανεκκίνηση διαδικασιών για τη μεταφορά του καζίνο από την Πάρνηθα στο Μαρούσι

Με αφορμή τα δημοσιεύματα σχετικά με την επανεκκίνηση διαδικασιών για την μετεγκατάσταση του καζίνο Πάρνηθας εντός του Αμαρουσίου (η Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ) προκηρύσσει νέο διαγωνισμό για την αποτίμηση της υπεραξίας της Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας ΑΕ.), παραθέτουμε την παρέμβαση προς το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής που έκανε ο πρόεδρος του Συλλόγου Αγίου Νικολάου-ΚΑΤ Αμαρουσίου, εκπροσωπώντας τη «Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι». Υπενθυμίζουμε πως μετά τις παρεμβάσεις φορέων και παρατάξεων, το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής πήρε απόφαση κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο στο Μαρούσι και εντός του αστικού ιστού (15.1.2020). Βρισκόμαστε εν αναμονή των αποφάσεων του Προεδρείου της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας όπου στις 7.2.2020 συζητήθηκαν οι πρώτες αιτήσεις ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας από 19/6/2019 για «Προέγκριση Ειδικού Χωρικού Σχεδίου για την μετεγκατάσταση του Καζίνο της Πάρνηθας από τον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας» και της κοινής απόφασης  (ΚΥΑ) των Υπουργείων Ανάπτυξης και Οικονομικών για τη μετεγκατάσταση του καζίνο εντός του δήμου Αμαρουσίου.

Παρέμβαση της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα

κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι

προς το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής

15.01.2020 

Η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι, εκπροσωπεί πάνω από είκοσι συλλογικούς φορείς και δημοτικές παρατάξεις των δήμων Αμαρουσίου, Χαλανδρίου, Λυκόβρυσης - Πεύκης, Ηρακλείου.  Από το βήμα αυτό καλούμε όλες τις περιφερειακές παρατάξεις να σταθούν στο ύψος της περίστασης και να πάρουν αποφάσεις υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, υπέρ του πολεοδομικού αστικού ιστού και (πάνω από όλα) υπέρ των κατοίκων της πόλης.

Η ταχύτατη υλοποίηση του σχεδιασμού της μεταφοράς του καζίνο Πάρνηθας εντός της πόλης, σε έκταση 50 περίπου στρεμμάτων εντός του Αμαρουσίου γνωστή ως κτήμα Δηλαβέρη, αποτελεί άλλο ένα καίριο χτύπημα κατά των κατοίκων, που ζημιώνει ανεπανόρθωτα την καθημερινότητά τους. Η κατασκευή ενός πολυδαίδαλου συγκροτήματος καζίνο και ξενοδοχείων στη συμβολή των λεωφόρων Κηφισίας και Σπύρου Λούη, ακριβώς απέναντι από το κλειστό εμπορικό κέντρο Golden Hall, επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τις περιοχές κατοικίες, υποβαθμίζοντας περαιτέρω την ποιότητα ζωής των κατοίκων με τις κυκλοφοριακές και περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις που θα επιφέρουν στην ήδη κορεσμένη περιοχή, αλλά και ολόκληρο τον βόρειο τομέα Αθηνών. Ας μην λησμονούμε πως στην ίδια περιοχή λειτουργούν επίσης μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων, το εμπορικό κέντρο Avenue, το εκθεσιακό κέντρο HELEXPO, οι εγκαταστάσεις του ΟΑΚΑ, το νοσοκομείο Υγεία, το μαιευτήριο Μητέρα, το κτήριο του ΕΟΠΠΥ, το Υπουργείο Υγείας. Ο υπερτοπικός χαρακτήρας όλων των παραπάνω, δημιουργούν καθημερινά μια απερίγραπτη κατάσταση κυκλοφοριακής συμφόρησης και μια πλημμύρα σταθμευμένων οχημάτων με κάθε τρόπο, σε όλους τους κάθετους δρόμους της περιοχής.

Ακόμη και στην ίδια τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που τέθηκε στη δημοσιότητα, υπάρχει η παραδοχή πως “από ανάλυση πρόσφατων μεγεθών κυκλοφοριακού φόρτου του υπουργείου Υποδομών προκύπτει ότι τόσο η λεωφόρος Κηφισίας όσο και η Σπύρου Λούη παρουσιάζουν έντονη φόρτιση μεταξύ 7 π.μ. και 9 μ.μ”. Εύκολα λοιπόν γίνεται αντιληπτό πως όσα περιγράφηκαν παραπάνω, θα παρατηρούνται νυχθημερόν με την 24ωρη λειτουργία του καζίνο.

Το επενδυτικό σχήμα του καζίνο Πάρνηθας επιχειρηματολογεί μέσω φιλικών μέσων ενημέρωσης υπέρ μιας δήθεν ανάπτυξης που θα φέρει στην περιοχή. Παραδέχεται όμως παράλληλα και κυνικά πως υπάρχει μεγάλη ανάγκη μετεγκατάστασής του εντός της πόλης καθώς ο κύκλος εργασιών του μεταξύ 2007 και 2015 έχει μειωθεί κατά 55%. Η ανάπτυξη λοιπόν, μάλλον, αφορά μόνο τον οργανισμό του τζόγου, με την ευγενική χορηγία των κοινωνικών στρωμάτων, κυρίως των πιο ευάλωτων. Και έτσι είναι, ένας μεγάλος οργανισμός τζόγου, έχει ως βασική αρχή λειτουργίας του την απώλεια της περιουσίας του πελάτη. Δεν δημιουργείται πλούτος, απλώς αλλάζει χέρια· αδειάζει τσέπες· επηρεάζει και καταστρέφει ζωές.

Η διοίκηση της Regency Entertainment, η οποία ελέγχει την εταιρεία Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε., τονίζει πως η μετεγκατάσταση αυτή αποτελεί επένδυση. Όμως, από πού θα προέλθουν τα κεφάλαια της επένδυσης; Σε δημοσίευμα μεγάλης εφημερίδας την περσινή χρονιά, η διοίκηση της Regency ανακοίνωσε την αναδιάρθρωση του δανεισμού της αφήνοντας ένα ποσό 78 εκατ. ευρώ όπου έχει συμφωνηθεί να εξοφληθεί μέχρι το 2025. Από την άλλη,  σύμφωνα με τη διοίκηση της επιχείρησης, η μετεγκατάσταση του καζίνο εντός της πόλης, θα απαιτήσει κεφάλαια ύψους 200 εκατ. ευρώ. Τα κεφάλαια αυτά θα εξασφαλισθούν μέσω τραπεζικού δανεισμού, σύμφωνα πάντα με όσα έχει γράψει ο Τύπος. Διπλά λοιπόν χαμένοι οι πολίτες,  που στήριξαν, χωρίς να ερωτηθούν, το πτωχευμένο τραπεζικό σύστημα και τώρα, χωρίς να υπολογίζονται, βλέπουν το χαμένο υστέρημά τους να μετατρέπεται σε τοίχους σκυροδέματος, μετάλλου και γυαλιού που φιλοξενούν απατηλά όνειρα γρήγορου πλουτισμού και καλής ζωής.

Αλλά και το κόστος των εργασιών γύρω από το νέο καζίνο, τελικά οι πολίτες είναι αυτοί που θα το επωμισθούν. Η νέα γέφυρα στην Κηφισίας, η διαπλάτυνση στον παράδρομό της, η τρίτη λωρίδα κυκλοφορίας και η απευθείας σύνδεσή της με το νέο καζίνο, αποτελούν έργα που περιγράφονται στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων χωρίς να αναφέρεται όμως από ποιους θα εκτελεστούν. Τα ευκόλως ευνοούμενα...

Και αν για τα επενδυτικά σχήματα του τζόγου δεν υπάρχει κανένα ζήτημα ηθικής τάξης ή ακόμη και νομικού και θεσμικού πλαισίου, αφού  σύμφωνα με το άρθρο 6 του νόμου 4499/2017, επιτρέπεται η μεταφορά της επιχείρησης «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε.» από την Πάρνηθα σε περιοχή, εντός της Περιφέρειας Αττικής, η οποία δεν είναι αμιγούς ή γενικής κατοικίας, για εμάς τους κατοίκους ζήτημα υπάρχει.

Μέσα σε συνθήκες υπαρκτής και συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης που έχει γίνει πλέον βαθιά και αδιέξοδα κοινωνική, εκφράζουμε την πλήρη αντίθεσή μας στη λογική της ηθικής νομιμοποίησης του τζόγου και την προώθηση της κουλτούρας του εύκολου πλουτισμού ως ατομικής διεξόδου. Η εγκατάσταση του μεγάλου τζόγου μέσα στην καρδιά της πόλης λειτουργεί απορρυθμιστικά, διασπαστικά και εν τελεί επιζήμια, τόσο για τις δομές όσο και τους ανθρώπους αυτής.

Καλούμε την Περιφέρεια Αττικής να λάβει αποφάσεις υπέρ του κοινωνικού συνόλου. Να σταθεί απέναντι στη μετεγκατάσταση του Καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι και να τεθεί επικεφαλής του αγώνα, μαζί με την ΚΕΔΕ και τους Δήμους Αμαρουσίου, Χαλανδρίου, Λυκόβρυσης-Πεύκης, Ηρακλείου, τα συμβούλια των οποίων πήραν αποφάσεις κατά του καζίνο εντός της πόλης.

Καλούμε όλες τις περιφερειακές παρατάξεις να διατυπώσουν τις θέσεις τους πάνω στη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που κατέθεσε η εταιρία του Καζίνο στο ΥΠΕΝ και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση στις 8-1-2020 και να προχωρήσουν σε αιτήσεις ακύρωσης αυτής.

Τα καζίνο δεν έχουν καμία θέση δίπλα στα σπίτια, στα σχολεία, στις γειτονιές μας!

Εκ μέρους της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα

κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι

Βασίλειος Μπακάλης

Μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι, εντός του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής στις 15.01.2020

Σύλλογοι του Αμαρουσίου για το Δάσος Συγγρού

Το κληροδότημα της Ιφιγένειας Συγγρού (1921) είναι, ως γνωστόν, σήμερα, το μεγαλύτερο περιαστικό φυσικό  δάσος  που διαθέτει το Λεκανοπέδιο Αττικής, «τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους», όπως κηρύχθηκε, στο σύνολό του, το 1991, με την υπουργική απόφαση έγκρισης του ΓΠΣ Αμαρουσίου, και κυρίως μια «ανάσα ζωής», ένας πολύτιμος πνεύμονας πρασίνου για όλη την Αττική (ο μοναδικός εξάλλου που έχει απομείνει για την ευρύτερη περιοχή του Κέντρου του Αμαρουσίου).

Στο παρελθόν και επί διαφορετικών κυβερνήσεων, έχει επιχειρηθεί, δυστυχώς, επανειλημμένα, η καταστρατήγηση των όρων του κληροδοτήματος και η αλλοίωση του φυσικού του χαρακτήρα, με σκοπό την οικονομική του εκμετάλλευση. Γι αυτό, πληροφορίες που έχουμε, τελευταία, για σχέδια «αξιοποίησης» του Δάσους που εξυφαίνονται, μας έχουν εμβάλει σε ιδιαίτερη ανησυχία. Ιδίως μας έχουν ανησυχήσει δηλώσεις υπευθύνων που μιλούν για «κόσμημα» (και όχι για πνεύμονα πρασίνου) που θέλουν «να εξελίξουν», για μετάλλαξη του Δάσους σε «αγρόκτημα πόλης», για «αξιοποίησή» του  με τη λογική της «Διαχείρισης πάρκων» και  για συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.

Δηλώνουμε λοιπόν οι κατωτέρω αναφερόμενοι  σύλλογοι πως οποιαδήποτε απόπειρα «τσιμεντοποίησης» και μετάλλαξης του φυσικού χαρακτήρα του κληροδοτήματος, οποιαδήποτε απόπειρα «αξιοποίησής» του, που θα αποσκοπεί στο οποιοδήποτε οικονομικό κέρδος, θα μας βρει κατηγορηματικά και μαχητικά αντίθετους.

Και ζητούμε:

1.Να ενισχυθεί η δασική του  βλάστηση και να διατηρηθεί, παράλληλα, στην  έκταση που προορίζεται «για τη μόρφωση καλών γεωργών και κηπουρών», η ήπια γεωργική χρήση.

2.Να ενισχυθεί, με τις απαραίτητες παρεμβάσεις, η πυροπροστασία του Δάσους

3.Να φυλάσσεται το Δάσος και να καθαρίζεται σε όλη τη διάρκεια του έτους.

Συγκεκριμένα υποβάλλουμε τις ακόλουθες προτάσεις:

• Να γίνει καθαρισμός του Δάσους από τον επικίνδυνο αείλανθο (βρωμοκαρυδιά) που τον έχει κατακλύσει.  Να βοηθήσει σ’αυτό  ο Δήμος Αμαρουσίου (σε συνεργασία  ενδεχομένως και με άλλους Δήμους),  με μηχανήματα και προσωπικό.
• Να φυτευτούν, σε αντικατάσταση, δένδρα κατάλληλα για τα περιαστικά δάση.
• Να αντικατασταθούν οι ξεραμένες αμυγδαλιές με καινούριες και να εξασφαλισθεί η συνεχής φροντίδα και το πότισμά τους.
• Να γίνεται συντήρηση συστηματική των δρόμων του Δάσους, χωρίς να αλλάξει ο δασικός χαρακτήρας τους.
• Να καθαρίζεται ο χώρος στάθμευσης και να αντικατασταθεί   το πυροφυλάκιο στη βορειοανατολική γωνία, που σήμερα έχει καταντήσει σκουπιδότοπος.
• Να απαιτήσουν το ΙΓΕ και ο Δήμος Αμαρουσίου από τους διευθυντές των σχολείων την καθαριότητα του χώρου τους.
• Να αναρτηθούν πινακίδες στις εισόδους του Δάσους και σε άλλα εμφανή σημεία, ώστε:

– Να παύσουν να ανοίγονται μονοπάτια, από ποδηλάτες και πεζούς, που ακυρώνουν τη βλάστηση και καταστρέφουν το Δάσος , μετατρέποντάς το σε χώμα και πέτρες. (Αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες,  από  οκτώ που ήταν το 1989, σήμερα έχουν αυξηθεί σε τρακόσια πενήντα!

– Να τηρείται από τους ποδηλάτες (που  ήδη «έχουν στείλει» ανθρώπους σε νοσοκομεία)  ο Κανονισμός που έχει αναρτηθεί από το ΙΓΕ και που επιβάλλει να κινούνται μόνο  στους χωματόδρομους  και με χαμηλές ταχύτητες.

• Να αποκατασταθούν οι καταστροφές που, κατά καιρούς, έχουν γίνει.

Συγκεκριμένα:

_ Να επισκευαστούν τα ξύλινα παγκάκια και να γίνουν περισσότερα, ώστε να είναι προσιτό το Δάσος, ως χώρος περιπάτου, σε ανθρώπους όλων των ηλικιών.

_Να επισκευαστούν (ή να απομακρυνθούν) τα ερειπωμένα – κατεστραμμένα κτίσματα.

_Να επισκευαστούν και να αυξηθούν οι βρύσες του Δάσους.

_Να υπάρξει μέριμνα, για να σταματήσει η εκροή υδάτων και το χαμήλωμα του υδροφόρου ορίζοντα (Νότιο Τμήμα)

_Να επανέλθει « η βάρδια» των δύο φυλάκων – υπαλλήλων του Δήμου Αμαρουσίου στην πύλη του ΙΓΕ.

Οι υπογράφοντες σύλλογοι:

1. Περιβαλλοντικός Σύλλογος Κέντρου  Αμαρουσίου  « Η ΚΑΣΤΑΛΙΑ»
2. ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΣΥΓΓΡΟΥ
3. Ένωση Κρητών Αμαρουσίου «Ο ΚΡΗΤΑΓΕΝΗΣ ΖΕΥΣ»
4. Φυσιολατρικός-Περιβαλλοντικός-Πολιτιστικός-Κοινωνικός Όμιλος Αμαρουσίου «Η ΠΝΟΗ»
5. Περιβαλλοντικός-Εξωραϊστικός-Πολιτιστικός Σύλλογος Αγ. Νικολάου- ΚΑΤ Αμαρουσίου
6. Εξωραϊστικός – Πολιτιστικός Σύλλογος «Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ»
7. Εξωραϊστικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Ψαλιδίου
8. Επιμορφωτικός – Εκπολιτιστικός Σύλλογος Παραδείσου
9. Εξωραϊστικός Σύλλογος Αγίας Φιλοθέης
10. Εξωραϊστικός – Πολιτιστικός Σύλλογος «ΤΑ ΑΝΑΒΡΥΤΑ»
11. ΣΟΦΨΥ Β. Ανατ. Αττικής
12. Σύλλογος Κατοίκων Πολυδρόσου Αμαρουσίου
13. Εξωραϊστικός Σύλλογος Νέου Τέρματος Αμαρουσίου «Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ »
14. Εξωραϊστικός Σύλλογος Ηπειρωτών «Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ»
15. Πολιτιστικός Σύλλογος Μυτιληνιών «Ο ΝΟΣΤΟΣ»
16. Φιλανθρωπικός Σύλλογος Κυριών Αμαρουσίου «Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ»

Κρασί...όπως Έρωτας

του Βασίλη Παπαδόπουλου, sommelier

Μόλις είχαμε ανοίξει μια φιάλη ροζέ κρασί από τον Λίβανο και καθώς τσουγκρίζαμε τα ποτήρια μας, οι πολύ αγαπημένοι μου φίλοι Βασίλης και Άννα, μου μίλησαν για την “Τριανεμία”. Τον Βασίλη (Μπακάλη) τον γνώρισα πριν περίπου 20 χρόνια, όταν ήμασταν συμφοιτητές Συντήρησης Έργων Τέχνης και Αρχαιολογικών Ευρημάτων. Ο συνονόματός μου ακολούθησε το επάγγελμα που σπουδάσαμε παρέα. Εγώ πάλι, όχι. Ο λόγος ήταν ο... Έρωτας. Όχι με κάποια όμορφη γυναίκα, αλλά με το κρασί. Στα χρόνια εκείνα, ως φοιτητής, εργαζόμουν παράλληλα σε μια εταιρεία διοργάνωσης συναυλιών. Εκεί έζησα ορισμένες σπάνιες εμπειρίες. Η εταιρεία διοργάνωνε συναυλίες με πολύ μεγάλους και γνωστούς ξένους καλλιτέχνες. Στα καμαρίνια τους, ζητούσαν πάντα συγκεκριμένα τρόφιμα και ποτά. Με τη συμφωνική της Βιέννης, περίμενα φυσιολογικά, ότι θα επιθυμούσαν κάποιο εκλεκτό κρασί. Όταν όμως είχαμε να εξυπηρετήσουμε κάποια hard rock ή metal συγκροτήματα (μου έρχονται στη θύμηση οι Iron Maiden ), υπέθετα πως θα ήθελαν ουίσκι, βότκα και γενικώς αποστάγματα σκληρά, σαν τη μουσική τους. Κι όμως, ζητούσαν μοναδικά και πολύ ακριβά κρασιά για τα οποία πάντα είχαν και μια ενδιαφέρουσα άποψη να εκφέρουν. Φανταστείτε λοιπόν έναν “πιτσιρικά” (αφελή και ανίδεο από καλό κρασί), να πίνει στα παρασκήνια με μερικά από τα εφηβικά του μουσικά είδωλα! Τότε δεν μπορούσα να διανοηθώ πως υπάρχουν κρασιά με τιμή στα 500 ευρώ και άνω. Δεν μπορούσα καν να αξιολογήσω ένα εξαιρετικό κρασί. Αλλά ο οινικός κόσμος είναι μαγικός. Και σαν μπεις σε αυτόν… έρωτας κεραυνοβόλος! Σήμερα, 20 χρόνια μετά, το κρασί είναι όλη μου η ζωή. Έχω τη χαρά να κάνω κάτι που αγαπώ και να μοιράζομαι με τους ανθρώπους όσα έχω μάθει.

Το κρασί είναι το αρχαιότερο αλκοολούχο ποτό. Είναι του πολιτισμού, της διατροφής, της διασκέδασής μας. Είναι υπέροχο να είναι καθημερινά επάνω στο ελληνικό τραπέζι ως αναπόσπαστο συνθετικό υλικό της ελληνικής γαστρονομίας. Και το ζητούμενο δεν είναι το αλκοόλ, μα η γεύση και τα αρώματα.  Η πραγματική, αποκαλυπτική απόλαυση!

Τεχνικά, για να το θέσουμε όσο πιο απλά γίνεται, το κρασί είναι ποτό που φτιάχνεται από το χυμό φρέσκων σταφυλιών τα οποία έχουν υποστεί ζύμωση. Η ζύμωση είναι μια φυσική διεργασία που προκαλείται από τις ζύμες. Οι ζύμες είναι μικροσκοπικοί οργανισμοί που υπάρχουν στα σταφύλια, στο αμπέλι και στο οινοποιείο. Οι ζύμες τρέφονται με τα σάκχαρα του σταφυλιού, μετατρέποντάς τα σε αλκοόλ και διοξείδιο του άνθρακα.

Η πιο συχνή ερώτηση που μου γίνεται είναι: «Ποιο είναι καλό κρασί;». Η απάντηση είναι πάντα η ίδια: Καλό κρασί είναι αυτό που ταιριάζει στην κάθε περίσταση. Τι είναι όμως αυτό που κάνει ένα κρασί να διαφέρει από κάποιο άλλο; Τι είναι αυτό που καθορίζει και επηρεάζει το τελικό αρωματικό και γευστικό αποτέλεσμα στο ποτήρι μας; Τι είναι αυτό που διαφοροποιεί την ποιότητα, το στυλ ή ακόμα και την τιμή του κρασιού; Επτά είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες: 

α) η ποικιλία του σταφυλιού 

β) η τοπογραφία, το υψόμετρο και η όψη (η κλίση πλαγιάς) 

γ) η χημική σύσταση του εδάφους

δ) το κλίμα και οι συνθήκες ανά εποχή 

ε) η μέθοδος καλλιέργειας 

στ) η μέθοδος οινοποίησης και 

ζ) ο ανθρώπινος παράγοντας, φυσικά. 

Όλα μαζί θα επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα. 

Ας περάσουμε όμως σε κάποιες πιο χρηστικές πληροφορίες. Πώς διαχειριζόμαστε το κρασί στο σπίτι μας; Για αρχή θα πρέπει να έχουμε στο νου μας πως το κρασί είναι ζωντανό, εύθραυστο και απαιτεί ειδική φροντίδα. Όπως τα τρόφιμα, τα φυτά, ακόμη και οι άνθρωποι. Δεν θα επηρέαζαν εμάς οι μεταβολές θερμοκρασίας και υγρασίας; Δεν επιβάλλεται να προστατεύουμε τον εαυτό μας από τις βλαβερές ηλιακές ακτινοβολίες; Το καθετί ζωντανό επηρεάζεται από τη θερμοκρασία, την ακτινοβολία και γενικά το σύνολο των παραγόντων του περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκεται.

Και ποιες είναι λοιπόν, οι ιδανικές συνθήκες για να φυλάξουμε το κρασί στο σπίτι; Το πιο συχνό λάθος που κάνουμε είναι πως τοποθετούμε τα κρασιά μας στο ψυγείο. Το ψυγείο έχει πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία και υγρασία από αυτή που επιθυμούμε. Το μοτέρ του, το οποίο λειτουργεί ακατάπαυστα, δημιουργεί χιλιάδες μικρο-δονήσεις οι οποίες ταράζουν συνεχώς το κρασί μας. Το κυριότερο είναι όμως πως το ψυγείο μας είναι γεμάτο με διάφορα τρόφιμα και το κρασί,  που πάντα αναπνέει (ακόμα και σφραγισμένο), τραβάει όλες τις μυρωδιές από αυτά. Ιδανικά, αναζητούμε θερμοκρασία γύρω στους 16 βαθμούς Κελσίου, σχετική υγρασία γύρω στο 70%, σκοτάδι (απουσία υπεριώδους ακτινοβολίας), καλό αερισμό και απουσία άλλων προϊόντων (τρόφιμα, καθαριστικά κτλ) κοντά του. Επίσης τοποθετούμε τις φιάλες πλαγιαστές και ποτέ όρθιες. Σε μια όρθια φιάλη ο φελλός δεν βρέχεται (από το κρασί) με αποτέλεσμα να συστέλλεται και να διαστέλλεται, επιτρέποντας την εισροή οξυγόνου στο κρασί. Σε αυτή την περίπτωση το κρασί θα αρχίσει στις 30 - 40 ημέρες να οξειδώνεται και αναπόφευκτα, θα χαλάσει. Αν αδυνατούμε να αγοράσουμε έναν από τους ειδικούς συντηρητές (που πλέον πωλούνται σε όλα τα μεγάλα καταστήματα ηλεκτρικών ειδών), μπορούμε να έχουμε την επιλογή μιας αποθήκη, ή κάποιου άλλου σημείου του σπιτιού μας, που να προσεγγίζει τις επιθυμητές συνθήκες συντήρησης μιας φιάλης κρασιού. Η αυστηρότητά μας σε αυτές τις συνθήκες εξαρτάται από το χρονικό διάστημα που θέλουμε να φυλάξουμε αποθηκευμένη μια κλειστή φιάλη.

Όλα τα παραπάνω αφορούν στη συντήρηση του κρασιού. Όταν θέλουμε να καταναλώσουμε ένα καλό κρασί από την «κάβα» μας, τότε μπορούμε να το βάλουμε σε μια σαμπανιέρα με πάγο ή στο ψυγείο για 20 με 30 λεπτά, πριν το ανοίξουμε. Και αν το κρασί της φιάλης δεν καταναλωθεί, πόσες ημέρες διατηρείται στο ανοικτό μπουκάλι; Ο μέσος όρος είναι 4 ημέρες. Εξαρτάται βέβαια από τον τύπο του κρασιού και την ποσότητα που έχει απομείνει στην φιάλη. Οι ενισχυμένοι οίνοι μπορούν να μείνουν ανοιχτοί έως και έναν μήνα ή και περισσότερο, ενώ ένα μπουκάλι με αφρώδη οίνο, (σαμπάνια,prosecco, d’Asti) μπορεί να μείνει ανοιχτό 1-2 ημέρες. Το κρασί, ακόμη και αν ξεπεράσει τα παραπάνω χρονικά περιθώρια, δεν θα χαλάσει άμεσα. Σίγουρα όμως θα παρατηρήσουμε πως η γεύση και το άρωμά του θα έχει διαφοροποιηθεί καθώς αυτό οδεύει προς την οξείδωση. Το οξυγόνο μετατρέπει σταδιακά το κρασί σε ξύδι. Στην αγορά κυκλοφορούν αρκετά προϊόντα που μπορούν να δώσουν επιπλέον χρόνο ζωής σε μια ανοιχτή φιάλη. Πέρα όμως από αυτά, μπορούμε να αποφεύγουμε όσο το δυνατόν περισσότερο την έκθεση του κρασιού στον αέρα. Μπορούμε επίσης να μεταφέρουμε το κρασί σε ένα μικρότερο μπουκάλι. Καλό είναι να σφραγίσουμε εκ νέου τον φελλό της φιάλης (όσο καλύτερα μπορούμε) και επιλέγουμε να την κρατήσουμε σε ένα σκοτεινό και ψυχρό χώρο του σπιτιού, με τη φιάλη όρθια αυτή τη φορά, ώστε μικρότερη επιφάνεια κρασιού να έρχεται σε επαφή με το οξυγόνο. 

Για την έξοδό μας σε ένα εστιατόριο, προετοιμαζόμαστε λίγο από το σπίτι. Κάνουμε πρώτα μια μικρή έρευνα στα μενού και τις λίστες κρασιών των εστιατορίων που είναι συνήθως online στο διαδίκτυο. Γνωρίζοντας από πριν, η επιλογή κρασιού είναι ταχύτερη και ευκολότερη στο εστιατόριο. Ο κυρίαρχος ρόλος του κρασιού ή του φαγητού είναι κομβικής σημασίας στην επιλογή μας. Επιλέγουμε κατά κάποιο τρόπο τον… πρωταγωνιστή. Αν διαλέξουμε πρώτα το φαγητό, η επιλογή του κρασιού θα πρέπει να «υπακούει», να συνδυάζεται με την επιλογή μας. Το ίδιο ισχύει και για το αντίστροφο. Για το ζήτημα αυτό...”in sommelier we trust”. O sommelier είναι εκεί για να μας βοηθήσει. Τον εμπιστευόμαστε και του δίνουμε κάποιες κατευθυντήριες γραμμές για τις γευστικές αναζητήσεις μας. Προστατεύουμε, επίσης, την τσέπη μας. Στέλνουμε στο sommelier ή στον σερβιτόρο ένα διακριτικό μήνυμα για το εύρος τιμής που επιθυμούμε. Δείχνουμε με τρόπο την τιμή ενός κρασιού στη λίστα και ζητάμε: «κάτι σαν αυτό». Τα έτοιμα γαστρονομικά μενού ή menu degustation που έχουν τα περισσότερα εστιατόρια, προσφέρουν μια προεπιλεγμένη πρόταση από τον sommelier και τον chef. Κλείνοντας, παράλληλα με την ευγένειά μας, πρέπει πάντα να έχουμε το θάρρος της γνώμη μας αλλά και να μην ντρεπόμαστε να ρωτάμε για κάτι που δεν γνωρίζουμε.

Ελπίζω, διαβάζοντας το κείμενο αυτό, να πήρατε ευχαρίστηση και να αποκομίσατε γνώση. Να είστε καλά, να έχετε καλή υγεία, να χαμογελάτε, να αγωνίζεσθε για όσα αξίζουν και να μην βάζετε ποτέ νερό στο κρασί σας. Και πάντα να διαλέγετε ανθρώπους και κρασιά που κάνουν την καρδιά σας να χτυπά δυνατά!